Kunst is een uitgebreid begrip, maar in het algemeen wordt onder kunst verstaan dat het een product is van creatieve menselijke uitingen. Dit kunnen natuurlijk allerlei verschillende vormen van creativiteit zijn, zoals tekenen, schilderen, fotografie, beeldhouwen, theater, zang, muziek, dans, film, literatuur, poëzie, bouwkunde of architectuur. En dan hebben we ze nog niet eens allemaal gehad. De definitie van kunst is namelijk tijdgebonden en verschilt per cultuur. Wat voor de één kunst is, kan voor de ander gewoon een gebruiksvoorwerp zijn. Toch onderscheiden kunstvoorwerpen zich meestal van ‘gewone’ voorwerpen doordat er een hogere esthetische waarde aan wordt toegeschreven. Opvattingen over kunst kunnen evolueren net zoals de kunstvormen zelf.

Er zijn verschillende definities die het kunstwerk bepalen, zoals:

  • De representatieve eigenschappen
  • De expressieve eigenschappen
  • De formele eigenschappen

Kunstbeschouwingen

Dan zijn er ook nog verschillende beschouwingen over kunst, zoals die van Plato, de filosoof. Hij typeerde het kunstwerk als mimetisch, dus slechts een nabootsing van de werkelijkheid. Immanuel Kant daarentegen zag een kunstwerk als een soort voorstelling, met een doel op zich. En wat ook nog eens de mentale vermogens voor gezellige communicatie bevordert. Zo waren er verschillende filosofen die zich bezighielden met de kunstbeschouwing. Sommige definities kwamen zwaar onder druk te staan door ‘de opkomst’, een tijd waarbij de kunstwerken sterk afweken van voorgaande kunstwerken. Dit leidde in de vijftiger-jaren uiteindelijk tot een scepticisme over de waarde van een definitie van kunst en eigenlijk is die discussie nog steeds gaande.

Kunst door het oog van de maker of de waarnemer

Kunst wordt ook op twee verschillende manieren bekeken. Vanuit het oogpunt van de maker of met het oog van de waarnemer. Als men vanuit de maker kijkt, dan drukt de kunst de verbeelding of gevoelens van de kunstenaar uit tijdens het maken van de kunst. Bij de waarnemer roept de kunst juist een gevoel op. De waarnemer kan met de kunst ook even afstand nemen van de dagelijkse realiteit, naar een wereld die door de kunstenaar is gecreëerd. Of de kunst nodigt juist uit om de realiteit op een andere manier te ervaren.

De taal van kunst

Het maakt niet uit om welke vorm van kunst het gaat, de kunstenaar heeft het altijd juist op die manier gecomponeerd. Soms lijkt het anders te zijn en wordt het pas kunst op het moment dat het wordt waargenomen. Ook de mening van de waarnemer hoeft niet altijd positief te zijn. Soms heeft de maker juist een ander doel. Kunst is eigenlijk een taal, die wordt verstaan door diegene die ernaar luistert. Dit is niet altijd even begrijpelijk en soms verwacht de kunstenaar dat ook niet. Het is puur zijn persoonlijke mening die hij of zij verkondigt. Zeker bij actuele kunst is dat vaak lastig, omdat er dan nog niet veel vergelijkingsmateriaal bestaat.